POLITIKOAPIXIMA.BLOGSPOT.COM/






ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.




Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΨΑΡΟΥΔΑΚΗΣ· «῾Ο ἐθνικισμός εἶναι ἡ πιό προσοδοφόρα πηγή τῆς καπιταλιστικῆς τάξης»



 
psar002.jpg 



                                           06 Ιούλιος 2012

«Τν γπη γι τν πατρδα τν παινομε, τν θνικισμ τν καταδικζουμε» (ρχιεπσκοπος Ιερνυμος Β’).


Λβαρο κα σημαα τς «Χρυσς Αγς» θνικισμς, πο σκπιμα τν ταυτζει μ τ φιλοπατρα, διαστρεβλνοντας τ πραγματικ περιεχμενο τς γπης πρς τν πατρδα.

᾿Αντ λλων σχολων κα ναλσεων, παραθτουμε στ συνχεια, να πραγματικ στορικς σημασας κεμενο περ θνικισμο, το ειμνστου δρυτ τς Χ.Δ., Νικολου Ψαρουδκη, π τ βιβλο του· «Χριστιανικ ᾿Επανσταση - Η φιλοσοφα τς ᾿Επανστασης», πο γρφηκε πρν μισ περπου αἰώνα!
᾿Αξζει μελτη του, διατερα π σους λμε τι εμαστε Χριστιανο.
Γρφει Νκος Ψαρουδκης (που νωτρω, σσ. 144-150)·

Ο χριστιανς γνωρζει πς δν εναι στν κσμο ατ ριστικ του διαμον, πς δν «χει δε μνουσαν πλιν». Ο νθρωπος δν εναι δημιοργημα το κσμου, μ το Θεο. Ο Θες δωσε στν νθρωπο κατοικα του τ γ, που σμφωνα μ τος φυσικος νμους περν τν σντομη ζω του. Η γκσμια ζω, σ᾿ ναφορ μ τν αωνιτητα, δν εναι οτε μι σταγνα στν κεαν. Γι᾿ ατ εναι ντιανθρπινο κθε τι πο στν σντομη τωριν ζω καταστρφει τ μλλουσα, πο εναι παντοτειν. Μεγλο ρλο στ ζτημα ατ παζει σχση το τμου μ τν πατρδα του κα τ φυλ του. Η πατρδα κι φυλ χουν γι τ χριστιαν τ σημασα πο χει κθε λλο πργμα πο πηρεζει τν πραγματοποηση τς χριστιανικς του ποστολς. Η πατρδα κι φυλ χουν νημα, μνο φσον βοηθον τν νθρωπο στν γνα του ν τελειοποιηθ κα ν ζση, πως ρζει διδασκαλα το Χριστο. Εναι μσα γι τ ζω κι᾿ χι σκοπς. Δν πρχουν ο νθρωποι γι τν πατρδα, μ πατρδα γι τος νθρπους. Οταν πατρδα μποδζη τν νθρωπο στν ξλιξ του καταστρφη τ ζω του, ττε πρπει ν χτυπηθ, πως κα κθε λλος χθρς. Ο Χριστιανς γαπ τν πατρδα του κα τ θνος του, λλ δν ασθνεται λατρεα γι᾿ ατ. ᾿Αποδδει σ᾿ ατ τ σεβασμ πο πρπει, μ πχει πολ π᾿ τν στερικ θαυμασμ κα τ θεοποησ τους.

Η πατρδα κα τ θνος στ νεοειδωλολατρικ ποχ μας εναι μεγλος πειρασμς γι τος Χριστιανος. Η διδασκαλα το Χριστο βρσκεται πνω π πατρδες κα φυλς. Ο Χριστς μ τ θεϊκ του μεγαλεο γκλιασε λο τν κσμο κι ραματστηκε τν νθρωπτητα νωμνη σν μι πομνη. Γι᾿ ατ διδασκαλα το Χριστο δν γνωρζει πατρδες κα φυλς. Γνωρζει τν νθρωπο, τν ποιονδποτε νθρωπο το κσμου, τ παιδ το κοινο παγκσμιου πατρα, κα καθλου δν ξαρτ τ θεα χρη π᾿ τ γλσσα, τ χρμα, τν τπο τς καταγωγς του. Ο Χριστιανο, φορες τς χριστιανικς διδσκαλας, μοιραα ρχονται σ᾿ ντθεση μ τος εδωλολτρες, πο χοντας παρανοσει τ πργματα μεταβλλουν τν πατρδα κα τ θνος σ εδωλο κα ερ σκοπ.

Ο Χριστιανς γαπ τν πατρδα του κα τν φυλ του, πειδ τν συνδουν μ᾿ ατ ρισμνα περιστατικ, ρισμνες παραδσεις κα ναμνσεις. Αν δν πρχε τ συνασθημα, ποτ δν θφτανε Χριστιανς μ τ λογικ, στν γπη τς πατρδας, κα το θνους. ᾿Αγαπ τν πατρδα μου, δηλ. ρισμνη δαφικ περιοχ τς γς, ατ μως δν σημανει πς δν θ μποροσα ν᾿ γαπσω κι ποιοδποτε λλο κομμτι τς γς που θ τφερνε μορα ν ζσω. Θθελα ν μποροσα ν γνωρσω κα ν᾿ γαπσω λες τς γωνις το κσμου, που λμπει γλυκς λιος κα ζον δυ νθρωποι γαπημνοι κα καλο. Νοιθω πατρδα μου πι πολ τν καλωσνη κα τ χαρ, παρ τ γρια βουν κα τ νυδρα ποτμια μις χρας, που συνπεσε ν γεννηθ, πο λγεται πατρδα κα γι τν ποα διφοροι ποπτοι τποι συνθτουν μνους κα διθυρμβους. Κθομαι κα σκπτομαι· Εχω καννα λγο γ ν᾿ γαπ τν πατρδα κα τ θνος μου παραπνω π᾿ ,τι κθε λλος κτοικος τς γς τν δικ του πατρδα κα τ θνος;  
Οχι. Ατ σημανει πς λες ο πατρδες το κσμου εναι τ διο ξιαγπητες κα πς λγος πο γαπ κανες μι πατρδα θ μποροσε ν τν κμη ν᾿ γαπση κα κθε λλη πατρδα το κσμου. Ετσι φθνομε στ συμπρασμα πς μι εναι κοιν πατρδα λων τν νθρπων· γ· κα μι φυλ τους· νθρωπτητα.
Μ τ μεγλη ατ πατρδα νθρωπος ασθνεται ν τν συνδουν μεγλοι δεσμο. Δεσμο πι σχυρο κι᾿ π κενους πο ασθνεται ν πρχουν μ τν διατερ του πατρδα. Ο σημερινς νθρωπος καταλαβανει πς ,τι εναι τ φελει σ᾿ λο τ κσμο. Κθε χρα χει προσφρει τν βολ της στ ταμεο το πολιτισμο. Ενα μεγλο μρος το αυτο μας τ φελομε σ᾿ νθρπους λλων χωρν κι’ λλης φυλς π μς. Η διαφορ τς πατρδας κα το θνους δν μποδζει τος νθρπους ν οκοδομον τν κοιν τους πολιτισμ κα ν σηκνουν λλλων τ βρη. Κυττζω στ βιβλιοθκη μου κα βλπω νματα π᾿ λον τν κσμο. ᾿Ονματα νθρπων μ᾿ λλη γλσσα, λλη πατρδα, λλη φυλ μ᾿ μνα κα πο μ᾿ λα ατ, χωρς ν τος χω γνωρσει προσωπικ, τος γαπ σν καλος μου φλους κα περν μαζ τους πολτιμες ρες, ν μ᾿ κατοντδες γνωστος μου πο ζον δπλα μου, ασθνομαι ν μ μ συνδη τποτα, σχετο πς εμεθα συμπατριτες. Νοιθω, ς Χριστιανς, ν εναι πατρδα μου τ πνεμα κι οκογνει μου τ ργα το Θεο. ᾿Αγαπ τ πνευματικ μου πατρδα κα θεωρ φλους μου κι᾿ δελφος μου λους κενους, πο στ διφορα σημεα τς γς σκφτονται κα πονον σα μ μνα. Πο πρχει λευθερα κα καλοσνη; ᾿Εκε εναι πατρδα μου κα κενην γαπ, χωρς ν εναι νγκη ν μο τ πιβλλη κανες. Θεωρ νκφραστα γελοους κα μηδαμινος λους κενους πο πιμνουν ν καθορζουν τν πατρδα μ βουν κα ποτμια κα συρματοπλγματα, πως στν παλι ποχ ο Ελληνες θεωροσαν λλη πατρδα τ Σπρτη, λλη τν Κρινθο, τν ᾿Αθνα, τ Θβα κ.λπ. Πς εναι δυνατ μετ τ Εαγγλιο το Χριστο, γ Χριστιανς, ν θεωρ πατρδα μου μι ρισμνη γωνι τς γς, πο περικλεεται μσα σ᾿ ρισμνα ρια πο καθρισαν αθαρετα πουλοι διπλωμτες κα ν μν θεωρ πατρδα μου λην τν νθρωπτητα, τν μεγλην οκογνεια το Θεο, γι τν ποα Χριστς πθανε κι ο μρτυρες το Χριστιανισμο, τν κσμο το πνεματος μσα στν ποον ζ κα κινομαι κα εμαι; Η ννοια τς εδωλολατρικς πατρδας εναι σφυκτικ γι τν συνειδητ Χριστιαν, τν ξυπνημνο νθρωπο το 20ο αἰώνα.

Η γπη τς πατρδας κα το θνους μνο χριστιανικ καθορισμνη κανοποιε τν πολιτισμνο νθρωπο κα βοηθε στ συναδλφωση κα τν ερνη το κσμου. Ο θνικισμς μπορε ν᾿ ποβ μοιραος στ ζω τν λαν, πως τ μαχαρι στ χρια το μωρο. Η στορα συνεχς πιβεβαινει τν λθεια ατ κα καλ θ κμουν ο λαο ν δσουν προσοχ στ φων της. Η προσωπολατρεα κι θνικισμς ταν νκαθεν γνιμη γ, που σπρνονταν κα καρποφοροσαν τ ζιζνια το Σαταν, τ προορισμνα ν συμπνγουν τς θεϊκς ντολς κα ν μεταβλλουν τν νθρωπτητα σ σφαγεο. Τ ν᾿ γαπ κανες τν πατρδα του σ τποτα δν κνει κακ. ᾿Αγαπ τν πατρδα μου, γιατ κε γεννθηκε κι κε πρχουν ρισμνα πργματα, μ τ ποα χω συνδεθ κατ κποιο τρπο. Τ τι γαπ τν πατρδα μου ατ μ κνει ν θεωρ φυσικ ν᾿ γαπ τν πατρδα του κι πολτης μις λλης πατρδας. Οτε σκπτομαι ποτ πς μπορ γ ν μποδσω ατν ατς μνα ν ασθνωμαι τ ασθημα ατ. ᾿Απ’ ναντας... ᾿Επειδ γαπ τν πατρδα μου, νοιθω φλους μου λους κενους πο γαπον τν δικ τους πατρδα. Μς συνδει κατανηση τς κοινς μορας, το κοινο πνου.

Οπως ναγνωρζω τ δικαωμα στν κθε νθρωπο το κσμου ν᾿ γαπ τ γυνακα του, τ παιδι του, τ ζω του, ν χαρεται τ κοστομι του, τν ργασα του κ.τ.τ., γιατ ατ μ᾿ ρσει ν κνω κι γ, τσι το ναγνωρζω τ δικαωμα νχη μι πατρδα κα ν τν γαπ σο ατς θλει. Το ναγνωρζω κμα τ δικαωμα, πως παρνη διαζγιο π᾿ τ γυνακα του, πως λλζη τ κοστομι του, τσι ν πψη ν᾿ γαπ τν πατρδα του ν μν γαπς συγκεκριμνα καμμι. Κα σβομαι τ δλωσ του πς εναι πολτης το κσμου κα πς παραμνει ναγκαστικ στ γ, γιατ εναι κμα δνατη μετβασ του σ᾿ λλο... πλαντη. Ατ λα τ᾿ ναγνωρζω στ συννθρωπ μου, γιατ σν χριστιανς ξρω πς εναι πουσιδη ζητματα τς ζως, μικρ μσα γι τ μεγλο σκοπ. Κθε νθρωπος φθνει στ χριστιανικ σκοπ μ τ δικ του τρπο. Δν εναι σωστ ν ποχρεσωμε κανναν ν κλξη τν τρπο τ δικ μας. Ο τρπος γι τ ρπαγμα το καρπο π᾿ τ δνδρο τς ζως, ρχεται π μσα μας κι χι π᾿ ξω. ᾿Απ᾿ τ Σνταγμα ς τν Ομνοια λλοι πηγανουν μ λεωφορεο, λλοι μ ταξ, λλοι μ τρλεϋ κι λλοι μ τ πδια. Σημασα χει πς λοι φθνουν. Μπορ ν ποχρεσω να γρο ν πη μ τ πδια να φτωχ ν πη μ ταξ; Η γπη πρς τν πατρδα κα τ θνος, χριστιανικ, δν εναι δγμα ζως. Εναι τομικ πθεση κι τσι πρπει ν κρνεται. Ολος κσμος εναι ργο το διου δημιουργο κα κθε κομμτι τς γς ξζει ν τ γαπση κανες. Ο Χριστιανισμς πλνει τν πατρδα σ᾿ λη τ γ, πως φρνει τ σκψη στ θρνο το Θεο κα τν ζω στν αωνιτητα.

Οπως χομε τονσει λλο, ο λαο μχρι σμερα χρησιμοποιθηκαν σν πινια στ παιγνδι τν μπρων γι τ ληστεα τς κοινωνας. Ο πολιτικο κι ο μποροι χρησιμοποησαν λες τς πλευρς το ψυχικο κα κοινωνικο βου γι τν πικρτησ τους. Τ ερ κα τ για τς νθρωπτητας, γιναν ντικεμενο μπορας κα συναλλαγς. Φυσικ τ συνασθημα τς φιλοπατρας χρησιμοποιθηκε π᾿ τ πρτα. Η ρχουσα τξη μ τ κοινωνικ της ργανα, τος πολιτικος κα τος διανοουμνους, νθευσε τν γπη πρς τν πατρδα κα τν κανε θνικισμ, γι ν τν καταντση στ τλος σωβινισμ κα μπεριαλισμ. Γι τ σκοπ ατ στικ γεσα χρησιμοποιε ετε ναρκωτικ, τ νοθευμνο θρησκευτικ κρυγμα, ετε διεγερτικ, πως εναι θνικισμς. Τ ναρκωτικ τς ξασφαλζουν τν κατοχ τν παρνομων κερδν, τ διεγερτικ τς αξνουν τ κρδη. Ο θνικισμς εναι πι προσοδοφρα πηγ τς καπιταλιστικς τξης.

Η κεφαλαιοκρατικ τξη πο καταπιζει μι χρα πεκτενει τ δρση της κα σ᾿ λλες χρες κι τσι γνεται νας διεθνς γνας πικρτησης μεταξ τν κεφαλαιοκρατικν συγκροτημτων τν διαφρων χωρν. Οταν γνας ατς φθση σ κρσιμο σημεο, ττε χρησιμοποιεται πλεμος, γι ν κρνη τν τχη τν οκονομικν συγκροτημτων. Γι ν φρουν τος λαος σ φρμα ν πολεμσουν, ο γτες τους μεταχειρζονται τν θνικισμ, καλλιεργον τ σωβινισμ κα ποθλπουν τ νστικτο τς καταστροφς κι ρπαγς μ τ μιλιταρισμ. Μ μορφοστολισμνες ψευτις, πλαστογρφηση τς στορας κα καπηλεα τς θικς, ο λαο δηγονται στν πι μεγλη ξαχρεωση, τσι πο ν μν πρχη γκλημα κι λιθιτητα, πο ν μν εναι κανο ν τ πρξουν.
᾿Εθνικισμς σημανει θεοποηση τς πατρδας κα το κρτους. Η θεοποηση ατ εναι συντομτερος δρμος πρς τν ποκτνωση τν λαν. Μ τν θνικισμ πατρδα γνεται σκοπς, ντικεμενο λατρεας, παρνοντας τ θση το Θεο. Ο Χριστιανο πρπει ν ξρουν πς θνικισμς εναι πικνδυνη μορφ εδωλολατρας, ργανο το διαβλου κα ρνηση τς φιλοπατρας τν λλων.

Κλασσικ παρδειγμα εναι γερμανικς θνικισμς· « Γερμανα περνω λων». Οταν κανες θεοποιση τ πατρδα του, ττε θλει ν καταργση τς λλες πατρδες κα ν᾿ ναγκση τος πολτες τους ν᾿ γαπον τ δικ του πατρδα. Γιατ ατ; Θ θλαμε μι πντηση π᾿ τος θνικιστς· ταιριζει ατ στν νθρπινη ξιοπρπεια κα τ χριστιανικ διτητα; Η πατρδα εναι θρησκεα; Υπρχει καννας Θες πο ν δδαξε τν θνικισμ; Μπορε ν εναι καννας θνικιστς κα χριστιανς; Ο Χριστιανισμς γεμζοντας τ πντα δημιουργε διαχρητο. Στ χριστιανικ διαχρητο δν χουν θση ντιχριστιανικ πργματα κα πομνως οτε θνικισμς. Τ θνος, σν σνολο λαο, πρπει ν βρσκεται στν πηρεσα το Θεο. Ατ εναι ληθιν ννοια τς φιλοπατρας. Τ περιεχμενο κι ποστολ το Χριστιανισμο εναι ντελς συμββαστα μ τ σημεριν μορφ τς νθρωπτητας. Τ κρτη, τ θνη, τ σνορα, ο φυλετικς διακρσεις, ,τι χει σχση μ πιθσεις κα κατακτσεις ξνων δαφν εναι κατανητα π χριστιανικ πλευρ. Σ᾿ λα ατ ο Χριστιανο δν βλπουν παρ τ σχδιο το διαβλου, πο κρατ τος λαος χωρισμνους, γι ν μ πραγματοποιηθ τ σχδιο το Θεο πο θλει ν νση τν νθρωπτητα. Ο θνικισμς κα τ περ ατν, εναι τοξνη πο πιδικει τν ποσνθεση τς νθρωπτητας. Τ ντδοτο στν περπτωση ατ εναι τ κρυγμα το Χριστο γι τν μοιβαα κατανηση νμεσα στος λαος. Ο Χριστιανισμς, πως χομε πε, ξευγενζει τν πατρδα δνοντς της πνευματικ περιεχμενο κα τν μεγαλνει πεκτενοντς την σ᾿ λο τν κσμο κα μχρι τ Θε.

Χριστιανικ πατρδα εναι πνευματικς κσμος, θανασα κα αωνιτητα κα χριστιανικς θνικισμς τ μεγλο δανικ τς παγκσμιας ερνης κα συναδλφωσης, τς «μας πομνης», πως Κριος επε· «γενσεται μα πομνη, ες ποιμν».

ΠΗΓΗ- www.xristianiki.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός…