Η ζωή τουΟ Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε τα 1853 στην Ερμούπολη της Σύρου. Ο πατέρας του ήταν αρκετά εύπορος και τον προόριζε για παπά, πράγμα που αργότερα ο ποιητής σατίρισε και χτύπησε με το στίχο του. Μια ατυχία όμως έκανε την οικογένεια Σουρή να χρεοκοπήσει και να πάει για εγκατάσταση στην Αθήνα.Όταν τέλειωσε το γυμνάσιο στην Αθήνα, ο Γεώργιος Σουρής πήγε στη Ρουμανία για να εργαστεί σ' ένα θείο του έμπορο. Εκεί όμως κάθησε μόνο δυο μήνες. Μετά επέστρεψε στην Αθήνα και γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή χωρίς ωστόσο να την τελειώσει, κυρίως για οικονομικούς λόγους. Παράλληλα, για να βγάζει τα έξοδα του παρέδινε μαθήματα σε σπίτια, έπαιρνε μέρος σε ερασιτεχνικούς θιάσους και δημοσιογραφούσε σε έντυπα της εποχής.Τελικά, κι αφού απότυχε — όπως είπαμε πιο πάνω — να πάρει το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη δημοσιογραφία. Από τότε δε σταμάτησε ποτέ να γράφει και να δια-κωμωδεί την Ελλάδα, τους Έλληνες και τις διάφορες καταστάσεις της ζωής, παρά μόνο το 1919, όταν δηλαδή πέθανε.Το έργο τουΟ Γεώργιος Σουρής είναι ένας από τους μεγαλύτερους σατιρικούς ποιητές της νεώτερης Ελλάδας. Για το λόγο αυτό χαρακτηρί-στηκε και ως «ο σύγχρονος Αριστοφάνης».Η λογοτεχνική του παραγωγή εντοπίζεται στη δημοσιογραφική του δραστηριότητα. Στην αρχή ήταν δημοσιογράφος σε διάφορα έντυπα, αργότερα όμως, και συγκεκριμένα το 1883, εξέδωσε ο ίδιος την εφημερίδα «Ρωμιός», που κυκλοφορούσε μέχρι το 1918. Μέσα από την εφημερίδα αυτή καυτηρίαζε και σατίριζε την εποχή του και την πολιτική κατάσταση, προσπαθώντας να εξυψώσει το πολιτικο-κοινωνικό επίπεδο του λαού του. Το χαρακτηριστικότερο απ' όλα είναι ότι ο Σουρής έγραφε όλη τήν εφημερίδα του σε στίχους. Ετσι, όπως γίνεται φανερό, τα ποιήματα που έγραψε σ' αυτήν καλύπτουν πολλούς τόμους.Με την καθημερινή παρουσία του, ο «Ρωμιός» έγινε η αγαπημένη εφημερίδα κάθε Έλληνα και ο Σουρής το πιο γνωστό όνομα στον τόπο, μετά τον πρωθυπουργό. Πολλοί όμως αμφισβήτησαν το έργο του, που το θεώρησαν ως καθαρά κοινωνικό και χωρίς ποιητική πνοή.Ωστόσο κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Σουρής με το έργο του αγκάλιασε το λαό, μιλούσε τη γλώσσα του και του ανέλυε τα προβλήματα του. Για το λόγο αυτό αγαπήθηκε περισσότερο απ' όλους τους σύγχρονους του, και στην εποχή ακριβώς που ο λαός είχε ανάγκη από τη βοήθεια που του πρόσφεραν οι ποιητές του.Από τα ποιητικά έργα του που εκδόθηκαν σε βιβλία, σπουδαιότερα είναι τα: «Τα τραγούδια μου», «Λόγοι Φιλιππικοί», «Κυανή Βίβλος της Ελλάδος», «Ποιήματα» και «Ο Φασουλής Φιλόσοφος». Στα 1909, δηλαδή όσο ζούσε ο Σουρης, εκδόθηκαν δυο τόμοι από τα «Απαντά» του.Όλο αυτό το σατιρικό έργο του θαυμάσιου ποιητή μας πλαισιώνεται από 17 κωμωδίες, που ανεβάστηκαν από αθηναϊκούς θιάσους, κι από την έμμετρη μετάφραση του έργου «Νεφέλες», που παρουσιάστηκε τον Οκτώβρη του 1900 στο δημοτικό θέατρο. Με το έργο αυτό συνδέθηκε και τ' όνομα του με τον Αριστοφάνη.Ο Σουρής με τα ποιήματα του σατίριζε με μεγαλόπρεπο σαρκασμό τους άρχοντες, τον τότε βασιλικό οίκο και τη μοιρολατρία και την τεμπελιά του ελληνικού λαού, καθώς και τη διαφθορά και τη διάβρωση που επικρατούσε στην κοινωνία. Ακόμη ήξερε, όσο κανένας άλλος, τον αληθινό προορισμό του ποιητή, τον οποίο και επεδίωξε με αίσθημα ευθύνης ως τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.
